Nis
24
2020

Şiirin Sahipsizliği ve Yeni Şairanelik (Emrah Sönmezışık)

(…) Toplumsal ilgisini kaybetmesinden dolayı günümüz şiirinin sanatsal varlığının paylaşılmadığını gözlemliyoruz. Şiirden yana olduklarını açıklayanların sosyal medyada kopardıkları kıyamet ölçüsünde şiirsel edinimlerinin olmadığını gördükçe şiirin başta şairler tarafından sahipsiz bırakıldığının altını kalınca çizmek gerekiyor. Şair, yalnızca kendi yazdığı şiirin savunucusuysa şairliğini sahipleniyordur. Şiiri sahiplenmek, şiir üzerine düşünmekle, yenilikçi ve özgün olmakla mümkündür. Şiiri kaybettikçe şairliğine sarılanlar, sanatın maddi, yani parasal karşılığının sanatsal çağrışım üretmediğini düşünmekte haklılar; fakat maddi karşılığın dolaşımdaki, alımlanan bir ürünün işareti olduğu unutulmamalıdır. Şunu da belirtmek gerekir ki sanatın tek başına maddesel varlığı kullanımsızdır. Para kazandırmayan bir şeyin aracılar tarafından dert edinilmesi beklenemez ama birtakım kişilerin, kitap bastırma iştahlarının yayınevleri tarafından kullanılıyor olmasından rahatsızlık duyulmalıdır. Nice büyük şairler bile kitaplarını parayla bastırmamış mıydı zaten… Yani ücreti karşılığında kitap basmanın yanlışlığı yoktur(!); formül basittir, maddesel varlığı olan şeylerin maddi karşılığı da bulunur. Yayınevleri, yapısal fonksiyonlarını yerine getirmekte içine düştükleri bu garabetten çıkabilmek için şiire okur tabanlı maddi karşılık yaratıcı yeni bir kanal açmalıdırlar. Maddi değer ile sanatsal değerin dengelendiği yeni girişimlere olan ihtiyaç elzemdir. (…) (Emrah Sönmezışık)


Emrah Sönmezışık tarafından kaleme alınan incelmenin tam metnini http://upas.evvel.org/?p=1226 adresinden okuyabilirsiniz.

Yorum yapılmamış

Comments are closed.

RSS feed for comments on this post.


Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com